Van fotografie naar VoetreflexPlus™

Den Bosch, Augustus 2019


Een onverwachte wending


Na drie jaar studeren is het dan eindelijk zover. Op 29 september 2019 mag ik mijn diploma in ontvangst nemen en mag ik mezelf VoetreflexPlus™ therapeut noemen. Van fotograaf naar VoetreflexPlus™ therapeut lijkt misschien een onlogische stap en misschien is het dat ook wel. Voor mij kwam het precies op het juiste moment. Het was tijd om het roer om te gooien. Geheel vrijwillig, dat misschien niet. Ik had net een roerige periode achter de rug en mijn leven was net in een wat rustiger vaarwater terechtgekomen. Het was mijn carrière als fotograaf die me behoorlijk dwars zat. Het was niet geworden wat ik ervan had gehoopt en stond op het punt om de handdoek in de ring te gooien. De grote vraag was natuurlijk: maar wat dan? Heel simpel, mijn partner trok een boek uit de kast, ging naast me zitten en zei: ‘Dit is echt wat voor jou.’

Op de kaft prijkte “Handboek voor reflexologie” en ik had geen idee wat het inhield. Nieuwsgierig ging ik op onderzoek uit en wat ik vond intrigeerde me. Een alternatieve geneeskunde met reflexologie als behandelmethode. Het leek me wel wat en besloot een introductieworkshop te volgen bij Total Health. Vol goede moed toog ik naar Eindhoven waar ik een zeer inspirerende les bijwoonde bij wat mijn toekomstige lerares zou blijken, Ellen de Brouwer. Na de workshop schreef ik me meteen in maar kon me niet bedenken welke wending mijn leven vanaf september 2016 zou nemen. Ik weet niet precies wat ik verwachtte maar niet dat het zo’n impact ging hebben. Ik zou gaan groeien als mens, met mezelf geconfronteerd gaan worden, loslaten, transformeren en vaak uit mijn comfortzone gehaald worden. Naar mijn mening is dat laatste essentieel om groei door te maken.

Het beste van beide werelden


Ik koos voor Total Health omdat de opleiding een combinatie biedt van de Oosterse én Westerse filosofie wat me direct aansprak. Het beste van beide werelden. Het basisjaar behandeld voornamelijk het Westerse aspect, het verdiepingsjaar voornamelijk de Oosterse en in het Specialisatiejaar kiest de student drie modules en moet er een scriptie geschreven worden. Na ieder jaar dient de student examen te doen. Therapeutische vorming, marketing, mindfulness en drie studieweekenden zijn tevens onderdeel van de opleiding en deze extra’s maken deze opleiding zo waardevol. De student werkt aan zichzelf, aan zijn of haar competenties, daagt zichzelf uit en participeert. Ook plant de student ieder jaar een stage in als voorbereiding op de praktijk. Zo leert hij of zij omgaan met (potentieel nieuwe) cliënten en leert hij of zij zichzelf profileren. Voor de scriptie kiest de student een onderwerp dat theoretisch en praktisch onder de loep wordt genomen. Met de hoofdvraag in gedachten gaat de student aan de gang en kan na grondig onderzoek een conclusie trekken. Als je dit alles met een positief resultaat afrondt mag je jezelf VoetreflexPlus™ therapeut noemen.


Loslaten, de rode draad


In het specialisatiejaar koos ik voor Rouwverwerking, Veel voorkomende ziektebeelden (hoofdpijn, (chronische) vermoeidheid en huidproblemen) en Hooggevoeligheid. Ik koos met mijn gevoel niet met de gedachte in het achterhoofd hoeveel klanten het me op kon leveren in de toekomst. Ik denk dat het essentieel is dat je, als je dit vak gaat uitoefenen, richtingen kiest die hij je passen. Deze lijst zag er, gek genoeg, bij de start van de opleiding anders uit. Vooral Rouwverwerking bleek een vreemde eend in de bijt. Rouwverwerking heeft alles te maken met loslaten, iets wat een rode draad zou blijken tijdens de opleiding.

Vooral tijdens de studieweekenden kreeg ik aanwijzingen dat de kunst van het loslaten mijn rode draad was. Toeval bestaat niet en ik groeide toe naar loslaten en het accepteren van loslaten. De incompetentie van het niet los kunnen laten is vaak niet willen loslaten. Hoe tegenstrijdig dit ook klinkt is het eigenlijk heel logisch. Als je iets loslaat is het weg, dat wil echter niet zeggen dat je het bent vergeten of dat het je niets meer doet. Het leidt je niet meer, dat is een groot verschil. Loslaten is moeilijk maar niet onmogelijk en een enorme opluchting als je deze vaardigheid (weer) beheerst.

Buiten loslaten, wat een lopend project blijkt, kreeg ik in drie jaar studeren veel inzichten die me geholpen hebben, het heeft me geënthousiasmeerd mezelf beter te leren kennen en de handen uit de mouwen te steken zodat ik mijn toekomstige cliënten kan motiveren en helpen. Door samen te doen en te streven naar een langetermijnoplossing, balans en bewustwording.





79 keer bekeken
  • White Twitter Icon
  • White Facebook Icon
  • Instagram - White Circle
  • White LinkedIn Icon