Komt een cliënt bij de VoetreflexPlus™ therapeut VI

Weten vs begrijpen

In mijn vorige blog beschreef ik de onwetendheid/onbegrip van een werkgever over de beperking van mijn cliënt G. Ik liet de verschillende verhalen die ik in mijn praktijk tot nu toe had gehoord nog eens de revue passeren en concludeerde dat onwetendheid/onbegrip vaker regel dan uitzondering is. Weten en begrijpen, twee verschillende werelden.

Tinnitus

Neem een cliënt die ik behandelde voor tinnitus. Zij kwam bij de huisarts en vertelde dat ze gek werd van de harde toon die ze sinds een paar weken hoorde. De reactie van de huisarts was enkel dat ze er maar niet op moest letten. Deze reactie kreeg ze niet enkel van de huisarts maar ook in haar nabije omgeving werd vaak met een schouderophalen gereageerd. Tinnitus verdwijnt, in een enkel geval, vanzelf maar meestal blijft iemand er de rest van zijn leven mee zitten. Bij een ernstige vorm van tinnitus hoort iemand de hele dag een oorverdovende pieptoon in het hoofd. Ondergetekende heeft er gelukkig overdag niet zoveel last van maar als eenmaal de geluiden van de dag verstommen en het avond en dan nacht wordt is er geen ontsnappen aan. De uitspraak “gewoon negeren” is dan ook zeer misplaatst.

Autisme

Autisme komt in mijn praktijk en daarbuiten nogal eens ter sprake en waar ik me over verbaas is dat veel mensen een definitie van autisme hebben die kant nog wal raakt. Laatst kwam de onvermijdelijke uitspraak “Iedereen heeft wel wat” weer eens bovendrijven. Een opmerking die niet per definitie lelijk bedoeld is maar wel de plank misslaat. Een dame wees me erop dat ze zich er enorm aan stoort als het stapeltje tijdschriften bij haar thuis op de keukentafel scheefligt. Ze vroeg me of ze ook autisme had want tenslotte vinden alle autisten het vervelend als er tijdschriften schreef op een stapeltje liggen. Een autist maakt zich hoogstwaarschijnlijk het minst druk over dat stapeltje tijdschriften maar ergert zich vooral aan geluiden die ongefilterd binnenkomen waardoor er het erg moeilijk wordt om de concentratie te bewaren. Uit eten gaan is geen pretje, hopelijk is diegene na een paar dagen weer zichzelf. Waar ik of jij in gesprek met iemand kunnen gaan en het met gemak over koetjes en kalfjes kunnen hebben breekt bij de autist het zweet uit. Over koetjes en kalfjes praten, met een vreemde? Hoe moet dat? Meer dan eens resulteert dit in een sociaal isolement want sociaal aangepast gedrag vertonen is en blijft lastig. Als je niet aan de voorwaarden voldoet willen mensen niets met je te maken hebben.

Op school

Mijn oog viel van de week op een artikel over onderwijs in combinatie met kinderen met een beperking. De klassen zijn te groot en het ontbreekt leraren aan tijd en kennis om leerlingen die extra hulp nodig hebben goed te begeleiden. Scholen krijgen een budget dat ze naar eigen inzicht mogen inzetten maar het blijkt vaak niet te werken De directrice van een Amsterdamse school zegt hier het volgende over:

“Maar ik vind het goed dat zoveel mogelijk kinderen een plekje krijgen op een gewone school. Een kind met autisme is soms misschien wat druk in de klas, maar ik denk dat het goed is voor kinderen veel verschillende soorten mensen om te leren gaan. Dat is een belangrijke opdracht voor scholen”.

Heeft deze mevrouw het niet begrepen, denk ik dan. Zo simpel ligt het gewoonweg niet. Niet alle kinderen met autisme zijn druk in de klas. De verscheidenheid aan vormen van autisme maar ook van andere beperkingen maakt dit verhaal uiterst complex en vooral lastig. Kortom, onbegrip en onwetendheid over een beperking of klacht kan ontzettend frustrerend zijn voor de persoon in kwestie. Iemand moet dus niet alleen met zijn of haar beperking/klacht om kunnen gaan maar ook nog met het onbegrip en de onwetendheid die daar gratis en voor niks bovenop komen. Of je nog niet genoeg aan je hoofd hebt.

Hoogbegaafdheid

Hoogbegaafdheid lijkt tegenwoordig een hip woord mede door het feit dat wederom veel mensen gewoonweg niet weten wat het woord precies inhoudt. Hoogbegaafdheid is niet simpelweg heel slim zijn. Het is op een bijzonder rap tempo verbanden zien, informatie tot je nemen en informatie kunnen verwerken.

Een cliënt vertelt me dat op zijn 6e als hoogbegaafd werd aangemerkt. Tot zijn spijt heeft hij nooit de juiste begeleiding gehad. Juist omdat hij zijn ei niet kwijt kon, zich verveelde en niet oplette werd hij als dom en vervelend bestempeld. Hierdoor heeft hij nooit de kans gekregen een opleiding te doen die bij hem paste. Mavo was het hoogste haalbare terwijl hij jaren later bij Mensa werd getest en er een IQ van 132 uitkwam.

Op de vraag wat hoogbegaafdheid voor hem betekent kwam een keihard antwoord. Voor deze cliënt is hoogbegaafd zijn, het continu terug moeten schroeven van zijn intellect om enigszins goed met zijn medemens om te kunnen gaan. Mensen haken af als hij te lang en te veel praat maar is moeilijk in staat om over alledaagse, nietszeggende zaken te praten. Hij is nooit op de toppen van zijn kunnen omdat hij nooit een gelijke tegenkomt of een baan vindt waar hij zijn intellect kan benutten. Hoewel het nu goed met hem gaat heeft hij jaren moeten vechten tegen depressies.

Het verschil tussen weten en begrijpen, toen ik voor het eerst van autisme hoorde dacht ik ook te weten wat het inhield maar kwam van een koude kermis thuis. Ik wist het wel maar begreep er niets van. Door aandacht aan het onderwerp te besteden ben ik het gaan begrijpen. Ook ben ik vragen gaan stellen, vragen staat tenslotte vrij. ‘Je hebt autisme. Kun je me uitleggen wat dat inhoudt?’



  • White Twitter Icon
  • White Facebook Icon
  • Instagram - White Circle
  • White LinkedIn Icon